Yeni benim için her zaman güzel ve kendine has cazip bir kokuya sahip. Çocukluğumun yenisi; kırmızı rugan pabuçlar, cici elbise,lebibin iç çamaşırı takım ve soket çoraplardan ibaret bir kavramdı. Sonraları hayatıma 'yeni'ye dair diğer detaylar ister istemez eklendi. İlkokula başlamamla birlikte yeni kavramı benim için farklı anlamlar da yükledi. Yeni artık, 'arkadaş'ı da kapsıyordu ve rugan pabuçlar hala gözdemdi...
Sonraları 'yeni'me farklı farklı bir sürü kavram daha eklendi. Benimle birlikte 'yeni'lerim de büyüyordu.
Şimdilerde ortayaşlarımdayım. 3 ile başlayan yeni yaşıma alışmam gerekiyor. Hatırlıyoum da tek rakamlı yaşlarımı bitirip iki basamaklı ve 1 ile başlayan yaşlara geldiğimde bi hayli hüzünlenmiştim. 2 ile başlayan yeni yaşlarımı olgunlaşma emaresi gördüğümdenmidir nedir; ayrıca sevip benimsemiştim...
Artık eskisi gibi 'yeni'ler ekeyemiyorum. Belki eskiye ait birtakım şeyleri benimseyip bırakamadığımdan ya da hayatıma yeni şeyler girmediğindendir. Hoş hayatıma yeni birşeyler girse de çocukluğumun o çiçek kokulu güneşli günleri tadında olmuyor.
Her halükarda yeninin o heyecan uyandıran tazeliği her zaman ilgimi çekiyor.
Öyle ya nede olsa yeni :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder